Een visuele voorstelling van reflectie

Hier geef ik een wijze om reflectie, het reflecteren, visueel voor te stellen.

Voorbeeld 1: Een simpele reflectie

Persoon A kijkt naar hoe de omgeving zich ziet. (En men trekt mogelijk een conclusie)

Voorbeeld 2: Een stap verder

Persoon A kijkt naar hoe persoon B heeft gereflecteerd over bvb. persoon A zelf. Persoon A kan de werkelijke reflectie niet zien in persoon B, maar kan een afleiding maken uit de reactie die persoon B maakt na zijn reflectie. Die afleiding die men dan maakt, is de reflectie.

Voorbeeld 3: Nog een stap verder

Persoon A ziet hoe persoon B ziet hoe persoon A zich zou gevoeld hebben door de omgeving. Alsof persoon A ziet hoe persoon B heeft gereflecteerd over zich.

En zo zou men verder kunnen gaan. Maar men kan al snel in vraag stellen of een persoon dat geheel waarover men reflecteert, in zijn/haar hoofd kan houden.

Maar natuurlijk, men kan wel altijd reflecteren over een reflectie van iemand, ook al heeft men slechts een onvolledig inzicht over de reflectie die de andere persoon maakt. Ik denk zelfs dat het zo doorgaans plaatsgrijpt in de omgeving, namelijk, met onvolledig inzicht in elkaars reflecties.

We kunnen de omgeving ons dan wel voorstellen als hebbende een web van reflecties in zich. En met reflecties over elkaar en over zichzelf, in relatie en interactie met zichzelf en anderen, zijn we verbonden met elkaar.

 

Copyright © Dries De Clercq All rights reserved.